W obliczu rosnącej liczby dłużników zmuszonych do zmierzenia się z egzekucją komorniczą, jednym z najważniejszych pytań, które się pojawia, jest: ile pieniędzy komornik musi zostawić na koncie? W 2026 roku, w kontekście podwyższonego minimalnego wynagrodzenia, zasady dotyczące kwoty wolnej od zajęcia są kluczowe dla wielu osób. W tym artykule przyjrzymy się dokładnie, jak te zasady funkcjonują i co oznaczają dla dłużników.
Jak określana jest kwota wolna od zajęcia komorniczego?
Kwota wolna od zajęcia komorniczego to ta część środków, którą komornik musi pozostawić na koncie dłużnika, zapewniając mu minimum środków do życia. Wartość ta wynosi 75% minimalnego wynagrodzenia brutto, co w 2026 roku oznacza 3604,50 zł, biorąc pod uwagę nowe minimalne wynagrodzenie wynoszące 4806 zł. Ta kwota jest ustawowo chroniona i ma na celu umożliwienie dłużnikowi przetrwanie mimo prowadzonych egzekucji.
Kwotę wolną od zajęcia komorniczego ustalają przepisy prawa, takie jak Kodeks pracy oraz ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W praktyce oznacza to, że:
- dla osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę kwota wolna odpowiada 75% minimalnego wynagrodzenia,
- dla emerytów i rencistów jest to 75% minimalnego świadczenia emerytalnego lub rentowego,
- kwota wolna dla osób na niepełnym etacie jest wyliczana proporcjonalnie do wymiaru zatrudnienia.
Wyjątek dla długów alimentacyjnych
Jednak warto pamiętać, że w przypadku długów alimentacyjnych zasady te nie obowiązują w pełni. Komornik może zająć nawet 60% netto wynagrodzenia, emerytury lub renty, co oznacza, że w takich sytuacjach dłużnicy muszą liczyć się z większymi trudnościami finansowymi. Dla tych osób kwota wolna nie jest stosowana, co często prowadzi do znacznie mniejszych środków pozostających do dyspozycji.
Jakie źródła dochodów są chronione przed zajęciem?
Nie wszystkie środki na koncie bankowym mogą być zajęte przez komornika. Polskie prawo przewiduje, że niektóre świadczenia są wolne od egzekucji, co pozwala dłużnikom na zachowanie części dochodów mimo prowadzonej egzekucji. Do takich świadczeń należą:
- zasiłki rodzinne, pielęgnacyjne i opiekuńcze,
- dodatki porodowe,
- świadczenia wychowawcze, jak 800+,
- świadczenia z pomocy społecznej,
- alimenty oraz renty alimentacyjne.
Aby te świadczenia nie zostały zajęte, dłużnik musi poinformować bank i komornika o źródle pochodzenia tych środków, dostarczając odpowiednie dokumenty. W przypadku błędnego zajęcia, dłużnik ma prawo do złożenia skargi i żądania zwolnienia takich środków spod egzekucji.
Jak wygląda proces zajęcia konta bankowego?
Zajęcie konta bankowego jest standardową procedurą w procesie egzekucji komorniczej. Proces ten przebiega w kilku krokach:
- Komornik przesyła do banku wniosek o zajęcie środków na koncie dłużnika.
- Bank blokuje środki i informuje komornika o dostępnych funduszach.
- Środki przekraczające kwotę wolną są przekazywane na spłatę długu.
- Dłużnik jest informowany o zajęciu, co daje mu możliwość podjęcia działań ochronnych.
Jak dłużnik może chronić swoje środki?
W przypadku niesłusznego zajęcia, dłużnik może podjąć kilka kroków:
Skarga na czynności komornika – dłużnik może wystąpić do sądu rejonowego, jeśli uzna, że komornik naruszył przepisy dotyczące egzekucji. Zawiadomienie banku o świadczeniach wolnych od zajęcia – jeśli na konto wpływają środki wolne od zajęcia, dłużnik powinien poinformować bank i komornika o ich pochodzeniu. Wniosek o ograniczenie egzekucji – w trudnej sytuacji finansowej dłużnik może złożyć wniosek do sądu o ograniczenie egzekucji.
Skutki dla dłużników alimentacyjnych
Dłużnicy alimentacyjni znajdują się w szczególnie trudnej sytuacji, ponieważ komornik może zająć do 60% ich dochodów, a kwota wolna od zajęcia nie ma w ich przypadku zastosowania. To oznacza, że osoby z długami alimentacyjnymi mogą być pozbawione większej części swoich dochodów, co często prowadzi do pogorszenia ich sytuacji życiowej. W takich przypadkach warto rozważyć negocjacje z wierzycielem lub próbę restrukturyzacji zadłużenia.
Co zrobić, gdy komornik zajął konto?
Jeśli komornik zajął konto, dłużnik powinien skontaktować się z bankiem w celu uzyskania szczegółowych informacji o zajęciu oraz podjąć działania mające na celu ochronę swoich praw, takie jak złożenie skargi na czynności komornika czy próba negocjacji z wierzycielem.
Warto pamiętać, że komornik nie może zająć całej kwoty zgromadzonej na koncie. Przepisy jasno określają limity i zasady, które muszą być przestrzegane podczas egzekucji komorniczej.
Czy komornik może zająć konto współmałżonka?
W przypadku małżeństw kluczowe znaczenie ma rodzaj majątku wspólnego i indywidualnego. Jeśli konto bankowe jest wspólne, komornik może zająć środki na nim zgromadzone – nawet jeśli część pieniędzy pochodzi od współmałżonka. Natomiast jeśli konto należy wyłącznie do współmałżonka i dłużnik nie ma do niego dostępu, komornik nie może go zająć, chyba że długi dotyczą zobowiązań wspólnych, np. pożyczek podpisanych przez oboje małżonków.
Jak uniknąć problemów z kontem wspólnym?
Aby uniknąć problemów, warto zawczasu przeanalizować strukturę majątku wspólnego i indywidualnego oraz rozważyć podpisanie intercyzy, jeśli dłużnik nie chce, aby egzekucja dotyczyła środków współmałżonka.
Znajomość zasad dotyczących kwoty wolnej od zajęcia oraz świadomość praw i obowiązków dłużnika mogą znacząco poprawić sytuację finansową osób zadłużonych, zapewniając im większą ochronę przed egzekucją komorniczą.
Co warto zapamietać?:
- Kwota wolna od zajęcia komorniczego wynosi 75% minimalnego wynagrodzenia brutto, co w 2026 roku wynosi 3604,50 zł.
- W przypadku długów alimentacyjnych komornik może zająć do 60% netto wynagrodzenia, co znacząco obniża dostępne środki dłużnika.
- Niektóre świadczenia, takie jak zasiłki rodzinne, alimenty czy świadczenia z pomocy społecznej, są chronione przed zajęciem przez komornika.
- Proces zajęcia konta bankowego obejmuje kilka kroków: wniosek komornika, blokada środków przez bank, przekazanie nadwyżki na spłatę długu oraz informowanie dłużnika o zajęciu.
- Dłużnicy mogą chronić swoje środki poprzez składanie skarg na czynności komornika oraz informowanie banku o źródłach dochodów wolnych od zajęcia.
